* بدون عنوان
همه جا بايد در صف ايستاد حتي داروخانه! و هنگامي که در صف ايستاده اي سعي مي کني خاطره اي به ذهن بياوري يا چيزي يا کسي را ببيني و سرگرم شوي تا گذر زمان را حس نکني. در داروخانه، آن روز، دخترک داروفروش که مصداق کاملي از «زهره رخ ماه رو» بود کسي شده بود که تمام منتظران با ديدن او آرزو مي کردند هيچگاه نوبتشان نشود و مجبور نباشند داروخانه را ترک کنند حتي پيرمرد جلوي من که مرتب با دستمالش آب دماغش را مي گرفت و لحظه اي از دختر چشم برنمي داشت و دختر بدون آنکه بداند،يا شايد وانمود مي کرد که نمي داند، به کار خود مشغول بود. ديگر به آن داروخانه نخواهم رفت.